VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Më 23 shkurt 1940 lindi aktori i shquar amerikan Peter Fonda

By | February 23, 2019

Komentet

Tom Hanks dhe bashkëshortja e tij dalin nga spitali

Aktori amerikan Tom Hanks dhe gruaja e tij Rita Wilson të hënën u lanë të lirë nga një spital në Australi pasi morën trajtimin për koronavirusin, raporton Anadolu Agency (AA).

Tom Hanks dhe gruaja e tij Rita Wilson njoftuan të mërkurën se ata u testuan pozitivë ndaj koronavirusit të ri.

Çifti që tani është në vetë-karantinë, ishin në Bregun e Artë derisa Hanks po filmonte një biografi për Elvis Presley, raportoi BBC.

“Ndiheshim pak të lodhur, sikur të kishim ftohje dhe dhimbje të trupit. Rita kishte dridhje që vinin dhe shkonin. Edhe ethe të pakta”, tha aktori fitues i çmimit Oscar në Instagram.

Më vonë në një postim tjetër Hank falënderoi “të gjithë që janë duke u kujdesur aq mirë për ne”.

Ai u testua pasi ishte “ekspozuar” dikujt që ishte testuar pozitivisht, sipas raportit.

Virusi u shfaq në Wuhan, Kinë, dhjetorin e kaluar, dhe është përhapur në të paktën 146 vende dhe territore. Organizata Botërore e Shëndetësisë e shpalli shpërthimin një pandemi.

Tom Hanks dhe bashkëshortja me koronavirus

Michael Brown

Aktori amerikan Tom Hanks ka njoftuar se ai dhe bashkëshortja e tij, aktorja Rita Wilson, kanë rezultuar të prekur nga COVID-19 pas testeve të bëra.

Në një deklaratë të publikuar mbrëmjen e së mërkurës, Tom Hanks tha se sëbashku me bashkëshorten ishin testuar pasi u sëmurën në Australi. Ai tha se kishin simptoma të ngjashme me ftohjen, temperaturë, dhimbje trupi dhe plogështi.

Aktori 63 vjeçar tha se ata do të vazhdojnë të testohen, mbikëqyren dhe izolohen për aq kohë sa kërkojnë rregullat për sigurinë publike dhe shëndetësore. Organizata Botërore e Shëndetësisë ka thënë se shumica e njerëzve shërohen nga virusi i ri.

Kirk Douglas gati gjithë pasurinë e tij 61 milionë $ e lë për bamirësi

voal.ch – Kirk Douglas gati gjithë pasurinë e tij 61 milionë $ e lë për bamirësi

Aktori famoz, që ka interpretuar në filmat klasikë si like Lust For Life, Spartacus dhe Paths Of Glory, u nda nga kjo botë në fillim të shkurtit në moshën 103 vjeç.

Tani është zbuluar se ai e ka dhuruar pothuaj të gjithë pasurinë e tij për bamirësi.

Legjenda e Hollywood i ka dhuruar  50 milion $ nga 61 milionë $ sa ishte pasuria e tij 61 Fondacionit Dougla, me qëllim “për të ndihmuar ata që nuk kanë mundësi të ndihmojnë vetveten,” sikur raporton The Mirror.

Prej kësaj shume do të marrë mbështetje financiare St Lawrence University, për bursa për studentët që nuk kanë mundësi; po ashtu një pjesë do të shkojë  për Childhood Center; Culver City’s Kirk Douglas Theatre, dhe Children’s Hospital në Los Angeles.

Deri tani është e paqartë se ku do të shkojnë 10 milionë $ e mbetura. Kirk Douglas ka lënë pas, gruan e tij të dytë Anne, me të cilën jetoi 66 vjet dhe tre djemtë e tij Joel, Peter, dhe Michael./EB

Liria Prishtina, një shqiptare mes fituesve të Oscars 2020. Njihuni me artisten që ‘rrëmbeu’ çmimin e madh

Mes emrave të njohur të kinemasë dhe industrisë së filmit gjatë ndarjes së çmimeve Oskar ishte dhe një artiste me origjinë shqiptare. Ajo quhet Liria Prishtina (Pristine), e cila ishte pjesë e ekipit fitues të Çmimit Oscar për kostumografinë në filmin “Little Ëomen”. Lajmi është bërë i ditur nga babai i artistes, Fisnik Prishtina, një biznesmen i suksesshëm në Toronto.

Ai me krenari njoftonte në ‘Facebook’ se modelimet e të bijës ndihmuan ekipin të fitonin Oscar për kostumet. “Dizajnet e vajzës sime ndihmuan ekipin e saj të fitojë Oskar sonte për kostume (nëse më pyet mua, ishte e gjitha vajza ime) me filmin 2019, “Little Women”, kush do të thotë mashallah (Zoti e bekoftë)? Dizajnet e saj janë gjithmonë elegante”, -tha ai.

Liria ka studiuar në Londër. Pas kolegjit Camberwell ajo ndoqi shkollën e modës, ndërsa sot ka një karrierë të suksesshme.
(BalkanWeb)

Filmi nga Koreja e Jugut – bëri historinë në ndarjen e çmimeve Oscar

Filmi “Parasite” nga Koreja e Jugut, është fitues i çmimit për filmin më të mirë, duke u bërë kësisoj filmi i parë që nuk është në anglisht por që mori çmimin Oscar në këtë kategori.

Filmi shkëlqeu në ceremoninë e 92-të të ndarjes së çmimeve Oscar, që u mbajt në Teatrin Dolby në Kaliforni.

Me katër çmime Oscar, ai la prapa filmin e nominuar në disa kategori, “1917”, i cili fitoi tre çmime.

Në kategoritë tjera, Renee Zellweger fitoi çmimin për aktoren më të mirë për portretizimin e Judy Garland në filmin Judy.

Renee Zellweger

Laura Dern është fituese çmimit për aktoren më të mirë në rol dytësor për rolin e saj në filmin, Marriage Story.

Laura Dern

Joaquin Phoenix, fitoi çmimin për rolin në filmin Joker.

Joaquin Phoenix

Brad Pitt fitoi çmimin për rolin më të mirë në rol dytësor në filmin, Once Upon a Time in Hollywood.

Ndahet nga jeta Kirk Douglas, legjenda e fundit e Hollivudit

VOAL – Aktori Kirk Douglas, një nga “monstrat e shenjta” të fundit të shkëlqyera të Hollivudit, vdiq të mërkurën 5 shkurt. Aktori i njohur amerikan Kirk Douglas ka ndërruar jetë në moshën 103-vjeçare

Vdekja e Kirk Douglas u njoftua nga djali i tij Michael Douglas përmes rrjetit social Instagram.

“Me trishtim të jashtëzakonshëm, vëllezërit e mi dhe unë njoftojmë se Kirk Douglas na la sot në moshën 103 vjeçare”, tha djali i tij Michael, gjithashtu një yll i Hollivudit.

“Për botën, ai ishte një legjendë, një aktor i filmave nga epoka e artë, të cilën ai e jetoi mirë. Një njeri humanitar, përkushtimi i të cilit në drejtësi, vendosi një standard që na inspiron të gjithë neve”, shtoi Douglas.

Lindur në Amsterdam (në shtetin e Nju Jorkut) më 9 dhjetor 1916 nga emigrantë hebrenj bjellorusë si Issur Danielovitch dhe i njohur ndryshe si Isadore Demsky, ai shërbeu në Marinën e Shteteve të Bashkuara gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Lindur shumë i varfër, Kirk kur ishte i vogël iu shiste ushqime cikërrima kalimtarëve për të blerë qumësht për familjen. Ndonëse autodidakt, ai shumë shpejt do të ngjiste shkallët e karrierës të Hollivudit falë talenti të tij të jashtëzakonshëm.

Ai, duke festuar njëqind vjetorin, nderoi atë që ai ia detyroi jetëgjatësinë e tij: “Unë kisha aq fat që takova shoqen time të shpirtit 63 vjet më parë,” shkroi aktori në revistën ‘Closer Weekly’, duke folur për gruan e tij të dytë Anne. Sot 100 vjeçe, Anne ka qenë në krah të tij deri në fund.

Me gruan e parë kishte dy djem, Michael dhe Joel, ndërsa Eric dhe Peter lindën me gruan e dytë. Eric vdiq nga një mbidozë në një moshë shumë të re.

Dy tragjedi të tjera goditën aktorin në vitet nëntëdhjetë: në vitin 1991 Douglas mrekullisht i mbijetoi një rrëzimi me helikopter ku dy nga shokët e tij të fluturimit humbën jetën. Në vitin 1996 një iktus ia hoqi mundësinë e të folurit. Por i durueshëm si gjithmonë, me orë dhe orë të tëra terapive rehabilituese, Kirk rifitoi të paktën disa aftësi për të komunikuar.

Ai ishte nominuar tri herë për çmimin Oscar për Aktorin më të Mirë për “Kampionin e Madh”, “E bukura dhe bisha” dhe “Epshe për Jetën”, por në vitin 1996 u nderua me Çmimin e Nderit nga Akademia.

Rolet e tij në “Horizonet e lavdisë” nga Stanley Kubrick dhe “Spartacus” më 1960 mbeten shumë të famshme. Shumë ishin rolet e tij në filmat westernë. Me kalimin e kohës, paraqitjet e tij në një film do të rralloheshin gjithnjë e më shumë deri në filmin e fundit të vitit 2004, “Iluzion”.

Kirk Douglas, një nga aktorët më të famshëm të Hollywood-it, njihej edhe për rolet e tij në filmat e paharrueshëm si “Spartaku”, “Rrugët e fitores”, “20.000 lega nën det” e tjerë.

Ai gjithashtu mori Medaljen Presidenciale të Lirisë dhe një çmim për arritje në jetë nga Instituti Amerikan i Filmit./Elida Buçpapaj

Më 26 janar 1925 lindi Paul Newman, një nga simbolet seksi të kinemasë Amerikane

VOAL – Lindur në 26 Janar 1925 në Shaker Heights, Ohio, Paul Newman (Pol Njuman) u diplomua në Kolegjin Kenyon me një diplomë në shkencë dhe në vitet 1940 u bashkua me një kompani teatrore. Këtu ai u takua me Jakie Witte e cila u bë gruaja e tij më 1949. Tre fëmijë kanë lindur nga martesa, më i riu, Scott, vdiq tragjikisht nga një mbidozë më 1978.

Në vitet 1950 ai u regjistrua në shkollën e aktrimit “Studio e Aktorit” në New York dhe bëri debutimin e tij në skenën e Broadway me shfaqjen “Picnic” të William Inge. Pasi ka magjepsur audiencën e tërë, ai vendos që rruga e re për të marrë është ajo e kinemasë: në vitin 1954 ai niset për në Hollywood duke bërë debutimin e tij në filmin “The Chalice Chalice”.

Në atë kohë kinemaja amerikane ishte përplot me aktorë të bukur, të mallkuar dhe të mirënjohur nga audienca dhe kritikët – një shembull mbi të gjitha është Marlon Brando me “Përballë fronit” të tij – dhe për Newman nuk duket e lehtë të vendosë dhe të bëhet pjesë e sistemit të yjeve. Por fati qëndron në pritje dhe i riu James Dean vdes në mënyrë tragjike. Në vend të tij, Paul Newman është thirrur të luajë rolin e boksierit italo-amerikan Rocky Graziano.

Në vitin 1956, “Someone Loves Me” doli në kinema dhe arriti suksesi i publikut dhe kritikëve. Në një kohë të shkurtër, me shikimin e tij të zgjuar me sy të thellë blu dhe qëndrimin e tij, ai njihet si një nga simbolet seksi të kinemasë Amerikane.

Më 1958, pas divorcit të tij nga Witte, ai u martua me aktoren Joanne Woodward të njohur në serialin e filmit “Vera e gjatë e nxehtë” dhe me të cilën ai vazhdon i martuar lumturisht deri në fund të jetës. Nga bashkimi i tyre lindin tri vajza.

Në vitin 1961 ai ndërmori hapin e madh dhe vendosi të provojë dorën e tij me filmin e shkurtër “Mbi dëmin e duhanit” pas kamerës; filmi i tij i parë regjisorial është “Koha e parë e Jennifer” ku Newman  drejton gruan e tij.

Karriera e tij si regjisor vazhdon me filmat “Sfidë pa frikë” (1971), “Efektet e rrezeve gama në lulet e Matilde” (1972), “Kopshti zoologjik i xhamit” (1987).

Më 1986, Addemy më në fund e vuri re dhe Oskari erdhi për interpretimin e tij në filmin “Ngjyra e parave” të Martin Scorsese, së bashku me një Tom Cruise të ri.

Gjatë viteve 1970, pasioni i tij i madh ishte gara me motor dhe në 1979 ai mori pjesë në 24 orët e Le Mans, duke përfunduar i dyti pas timonit të Porsche të tij. Në vitet ’90 lindi vetë Newman, një kompani ushqimore e specializuar në prodhimin organik, të ardhurat e së cilës dhurohen për bamirësi.

Në vitin 1993 ai mori çmimin “Jean hersholt Humanitaria” nga Akademia për iniciativat e tij bamirëse. Në kujtim të djalit të tij Scott, Newman drejton “Harry & bir” më 1984, historia e babait dhe të birit që u largua nga një mijë keqkuptime.

Klasi i Paul Newman mund të gjendet në filma të shumtë, nga ato kryevepra janë “Macja në çatinë e nxehtë” (1958, me Elizabeth Taylor) dhe “Stangata” (1973, me Robert Redford) deri në filmat më të fundit (” Fjalët që nuk jua kam thënë “- 1998, me Kevin Costner,” Ai ishte babai im “- 2003, me Tom Hanks) ku, megjithëse i moshuar, prania e tij ende bën ndryshimin.

Në fund të korrikut 2008 ai u diagnostikua me kancer të mushkërive. Ai kalon muajt e fundit të jetës së tij me familjen e tij: më 26 shtator 2008 ai vdes në shtëpinë e tij në Westport, në shtetin e Connecticut./ Elida Buçpapaj

100 vjet më parë, më 20 janar 1920, lindi regjisori Federico Fellini, fitues i 5 çmimeve Oscar

VOAL – Federico Fellini lindi në Rimini më 20 janar 1920 nga një familje e vogël-borgjeze. Babai vjen nga Gambettola dhe është përfaqësuesi i tregtisë së ushqimit, ndërsa nëna është një shtëpiake e thjeshtë. Federico i ri ndjek shkollën e mesme klasike të qytetit por studimi nuk bën shumë për të. Ai më pas filloi të merrte fitimet e tij të para të vogla si karikaturist: menaxheri i kinemasë Fulgor, në fakt, e porositi të bëjë portrete të aktorëve të famshëm për ekspozita përkujtimore. Në verën e vitit 1937 Fellini themeloi, në partneritet me piktorin Demos Bonini, punëtorinë “Febo”, ku të dy iu bënin karikatura pushuesve.

Gjatë vitit 1938 ai zhvilloi një lloj bashkëpunimi epistolar me gazeta dhe revista, si karikaturist: “Domenica del Corriere” botoi një duzinë në kolonën “Kartolina nga publiku”, ndërsa me të përjavshmen Florentine “420” marrëdhënia u bë më profesionale dhe vazhdon derisa të mbivendoset me periudhën e parë të “Marc’Aurelio”. Në këto vite Federico Fellini tashmë jeton përgjithmonë në Romë, ku u transferua në Janar 1939, me arsyetimin e regjistrimit në jurisprudencë. Që nga kohërat më të hershme, ai ndoqi botën e avanspektakolit dhe radios, ku takoi figura si Aldo Fabrizi, Erminio Macario dhe Marcello Marchesi, dhe filloi të shkruante skenare dhe humor. Në radio, në vitin 1943, ai u takua edhe me Giulietta Masina e cila po luan personazhin e Palinës, e konceptuar nga vetë Fellini. Në tetor të po këtij viti të dy martohen. Për kinemanë ai tashmë ka filluar të punojë që nga viti 1939, si një “gagman” (shkruan batuta për disa filma të xhiruar nga Macario).

Gjatë luftës ai bashkëpunoi në skenarët e një seri titujsh me cilësi të mirë, ndër të cilat “Avanti c’posto” dhe “Campo de ‘fiori” nga Mario Bonnard dhe “Chi visto ha?” nga Goffredo Alessandrini, ndërsa menjëherë pas tij është në mesin e protagonistëve të neorealizmit, duke shkruar disa nga veprat më të rëndësishme të asaj shkolle filmike: me Rossellinin, për shembull, ai shkruan kryeveprat “Roma qytet i hapur” dhe “Paisà”, me Germin “Në emër të ligjit “,” Rruga e shpresës “dhe” Qyteti mbron veten “; me Lattuadan “Krimi i Giovanni Episcopos”, “Senza pietà” dhe “Il mulino del Po”. Dhe gjithnjë në bashkëpunim me Lattuada, ai bëri debutimin e tij drejtues në fillim të viteve 50: “Luci del Vari” (1951), tashmë zbulon frymëzimin dhe interesin e tij autobiografik të tij për ambiente të caktuara siç është ai i avant-shfaqjes.

Një vit më pas Fellini drejton vetëm filmin e tij të parë, “Sheikun e bardhë”. Me “I vitelloni”, megjithatë, (jemi në vitin 1953), emri i tij kapërcen kufijtë kombëtarë dhe njihet jashtë vendit. Në këtë film, regjisori përdor për herë të parë kujtimet, adoleshencën e Riminit dhe personazhet e tij ekstravagantë dhe patetikë. Një vit më pas me “La strada” ai fitoi Oscar dhe është shenjtërimi ndërkombëtar. Oscar i dytë, megjithatë, mbërrin më 1957 me “Netët e Kabirias”. Ashtu si në “La strada”, protagoniste është Giulietta Masina, e cila gradualisht ka pasur role me rëndësi të ndryshme në të gjitha filmat e parë të burrit të saj. Këtu ajo luan rolin e Kabirias të titullit, një prostitutë naive dhe bujare, e cila paguan me zhgënjime të tmerrshme besimin që ajo ka te të tjerët.

Me “La dolce vita” (1959), Palme d’Or në Kanë dhe pellgun ujëmbledhës të prodhimtarisë së Fellini, interesimi për një kinema që nuk ka lidhje me strukturat tradicionale narrative është rritur. Pas publikimit të tij, filmi ngjalli skandale, veçanërisht në qarqe afër Vatikanit: së bashku me një lehtësi të caktuar në paraqitjen e situatave erotike, ai u qortua se tregoi pa hezituar rënien e vlerave të shoqërisë bashkëkohore.

Në vitin 1963 doli “8½”, mbase momenti më i lartë i artit të Fellinit. Fituesi i Oskarit për filmin dhe kostumet më të mira të huaja (Piero Gherardi), është tregimi i një regjisori që tregon për krizat e tij të sinqerta dhe të përzemërta si njeri dhe si autor. Universi onirik i futur në “8½” kthehet në mënyrë të qartë në të gjitha filmat deri në fund të viteve gjashtëdhjetë: në “Giulietta degli spiriti” (1965), për shembull, është përkthyer në gjininë femërore dhe përpiqet t’i referohet obsesioneve dhe dëshirave të një gruaje të tradhtuar.

Me emisionin e mëpasshëm “Toby Dammit”, episodi i “Tre hapa në delirium” (1968), ai shpërfytyron një histori të shkurtër të Edgar Allan Poes, “Mos e vë në bast kokën me djallin”, duke e çuar atë në një thellim të mëtejshëm të anktheve dhe shtypjeve të ekzistencës bashkëkohore. Në “Fellini-Satyricon” (1969), megjithatë, struktura ëndërruese transferohet në Romën perandorake gjatë periudhës së rënies. Është një metaforë për të tashmen, në të cilën mbizotëron shpesh kënaqësia e këndshme e talljes, e shoqëruar nga një interes për idetë e reja të të rinjve të kohës.

Duke përfunduar me specialen televizive Block-notes për një regjisor të viteve ’60, dekada në vazhdim hapet me një seri filmash në të cilat e kaluara në Rimini kthehet në plan të parë me forcë gjithnjë e më të madhe. “Amarcord” (1973), në mënyrë të veçantë, shënon rikthimin në Rimini të adoleshencës, të viteve të shkollës së mesme (të tridhjetat). Protagonistët janë vetë qyteti me personazhet e tij groteske. Kritikët dhe publiku e vlerësojnë me Oskarin e katërt.

Ky film i gëzuar dhe vizionar pasohet nga “Il Casanova” (1976), “Provimi i orkestrës” (1979), “Qyteti i grave” (1980) “Dhe anija shkon” dhe “Xhenxhefili dhe Fredi” (1985) . Filmi i fundit është “La voce della Luna” (1990), bazuar në “Il poema dei lunatici” nga Ermanno Cavazzoni. Federico Fellini kthehet në këtë mënyrë me të çmendurit e tij në fshat për të dëgjuar zërat e tij, pëshpëritjet e tij, larg nga hyjnitë e qytetit. Filmi pasqyron plotësisht këto të dhëna: nga njëra anë, atëherë kemi dhe pakëndësinë e pamjeve të prangave që grumbullohen dhe çmontohen çdo ditë, nga ana tjetër ngrohtësia dhe poezia e sekuencave të varrezave, puset, shiu, fshat natën . Në pranverën e vitit 1993, disa muaj para vdekjes së tij, Fellini mori në karrierën e tij të pestin Oscar. Federico Fellini vdiq në Romë nga një sulm në zemër më 31 tetor 1993 në moshën 73 vjeç./Elida Buçpapaj

“Mr. Jones”, filmi mbi krizën e urisë në Ukrainën komuniste

Tatiana Vorozhko

Filmi “Mr. Jones”, që trajton një ngjarje të vitit 1933 në ish Bashkimin Sovjetik, me regji të Agnieszka Holland dhe skenariste Andrea Chalupa, përçon një mesazh të fuqishëm. Filmi tregon një histori të një gazetari të ri nga Uellsi, i cili kërkonte të vërtetën në Bashkimin Sovjetik të vitit 1933.

“Mr. Jones”, një film i ri me aktorët James Norton, Peter Sarsgaard dhe Vanessa Kirby, është i bazuar në historinë e jetës reale të zotit Gareth Jones, një gazetar i Uellsit dhe këshilltar për marrëdhëniet me jashtë i ish kryeministrit britanik David Lloyd George.

Jones arriti në Moskë në 1933 duke u përpjekur të zbulonte se nga vinin paratë për të financuar industrializimin e Bashkimit Sovjetik.

Duke vepruar bazuar në një burim, ai shkoi në Ukrainë dhe zbuloi urinë e përhapur, që ishte rezultat i konfiskimeve të grurit nga qeveria e Moskës.

Gjyshi ukrainas i skenaristes Andrea Chalupa jetoi gjatë periudhës së urisë, nga e cila vuajtën miliona ukrainas.

“Në një skenë të filmit “Mr. Jones”, Gareth Jones sheh një person duke ngarkuar në sajë kufoma. Ai merr trupin e një gruaje të vdekur në anë të rrugës dhe beben në kokën e saj që po përpiqej ta zgjonte nënën. Gruaja e vdekur dhe foshnja e saj ende e gjallë hidhen në pjesën e prapme të sajës mbi një grumbull kufomash dhe çohen në një varr masiv. Ajo skenë u mor direkt nga autobiografia e gjyshit tim”.

Kur Jones filloi të raportonte ngjarjen, ai zbuloi se gazetarët perëndimorë të akredituar në Moskë minimizuan ose mohuan historitë e tij.

Në film, krijuesit e tij u përpoqën të tregonin rreziqet e gazetarisë investigative dhe manipulimet e së vërtetës.

“Si një gazetar që punon në Uashington, për mua ky është një film i rëndësishëm sepse tregon rëndësinë e gazetarisë së pavarur që sfidon njohuritë konvencionale, të vërtetat që qeveritë dhe institucionet e fuqishme dëshirojnë që ju t’u besoni, kur në të vërtetë ka të vërteta të rëndësishme që ato i fshihen nga ju”, thotë gazetari investigativ, Michael Isikoff.

Amerikanët patën shansin për të parë filmin në Festivalin e Filmit Bashkimi Evropian në Merilend.

“Më pëlqeu shumë filmi sepse mësova për një krizë urie për të cilën nuk dija asgjë. Kam lexuar shumë libra mbi periudhën para dhe gjatë Luftës së Dytë Botërore, por nuk kam dëgjuar më parë për këtë histori të veçantë”, thotë Janette, pjesëmarrëse në festivalin e filmit në Merilend.

Këtë viti, filmi do të shfaqet në Kanada, Francë, vendet skandinave, Portugali, Spanjë, Republikën Çeke, Greqi, Lindjen e Mesme, Australi, Japoni dhe Indi, mes shumë vendeve të tjera.

Më 18 janar 1904 lindi aktori Cary Grant, i pashoq në Hollywood për sharmin, bukurinë dhe ironinë

VOAL – Nuk ka terma shterues për të përshkruar një person të shkëlqyer, artistikisht dhe individualisht, si Cary Grant (Keri Grant). Ai ishte një artist i rafinuar dhe i gjithanshëm, i aftë të kalonte, me aftësi dhe elegancë ekstreme, nga regjistri i shkëlqyeshëm në aktrimin dramatik, duke ruajtur gjithnjë vetësigurinë magjepsës që e dallonte. Ai lindi me emrin Archibald Alexander Leach në Bristol, Angli, më 18 janar 1904.

Pjesa e parë e fëmijërisë së tij nuk është shumë e qetë: nëna është shtruar në spital në një klinikë të sëmundjeve mendore kur është vetëm nëntë vjeç; megjithatë, fakti do të mbahet i fshehur prej tij dhe ai do ta shohë atë përsëri vetëm pas një kohe të gjatë. Archibald i ri zhvillon një karakter rebel dhe kokëfortë, dhe në pesëmbëdhjetë ai largohet nga shkolla, për t’u bashkuar me kompaninë e akrobateve të Bob Pender, duke falsifikuar firmën e babait të tij për autorizim.

Kompania vizitoi Anglinë, dhe Archie i ri pati mundësinë të mësojë bazat e para të aktrimit, ndërsa zhvilloi një aftësi të mirë akrobat dhe ekuilibrist. Gjithmonë me kompaninë e Penderit, në vitin 1920 ai u nis për në Amerikë me qëllim që të marrë pjesë në një shfaqje, me titull “Good Times”, në Broadway.

Falë aktrimit të tij të gjallë dhe të rafinuar dhe pamjes së tij të mirë fizike, ai fiton një sukses të mirë; kështu që ai vendos të qëndrojë në Amerikë dhe, për të mbajtur veten, ai përshtatet për të kryer punët më të larmishme.

Pas tre vjetësh u kthye në Angli dhe më në fund u largua për në Shtetet e Bashkuara disa muaj më vonë. Këtu ai performoi në skenat amerikane duke kërcyer, kënduar dhe aktruar deri në fillim të viteve 1930, kur u bashkua me kompaninë e prodhimit të filmit Paramount si personazh dhe faktotum. Këtu emri i tij është ndryshuar në Cary Grant.

Filmi i tij i parë është nga viti 1932 dhe titullohet “This is the night” – “Kjo është nata”, por është vetëm një rol i vogël. Ai shquhet në “Venus Bjonde” (Venus Blonde “, 1932) të Josef von Sternberg, në rolin e një milioneri të rafinuar dhe të shkëlqyeshëm, i cili i vardiset Marlene Dietrichit. Një vit më pas, Mae West, aktore tërheqëse e specializuar në pjesë vampa cinike dhe sarkastike, dëshiron që ai të jetë pranë saj në dy filma shumë të suksesshëm “She done him wrong” nga Lowell Sherman dhe “I’m no angel” –  “Unë nuk jam një engjëll” nga Wesley Ruggles. Roli është gjithmonë ai i dandës tërheqëse dhe simpatike, kjo figurë që do ta tregojë atë në sytë e regjisorit George Cukor, i cili vendos të nxjerrë në pah talentin e tij të shquar si një aktor brilant, duke i besuar atij personazhin e ekscentrikut dhe mashtruesit Jimmy “Monk” Monkley në filmin “Djalli është femër” (Sylvia Scarlett, 1935), përkrah një Katharine Hepburn po aq të gjallë dhe të lehtë.

Falë Cukor pra Cary Grant më në fund del nga ato role sentimentale pak stereotipe, duke demonstruar kështu tiparin e fuqishëm si dhe të rafinuar, dhe një bukuri tej mase tërheqëse, të cilën ai vetë kurrë nuk do ta marrë seriozisht, ndonjëherë duke fituar, pikërisht për këtë arsye, admirim të pamasë.

Harmoni dhe dashuri e madhe do të vendoset midis aktorit dhe Katharine Hepburn, partneres së në disa filma pasues dhe mikesha e dashur në jetë. Me Cary Grant ndan të njëjtin sens humori delikat dhe elegant, si dhe të njëjtin talent në zhanrin e komedisë brilante.

Përveç Cukor (i cili do të drejtojë Grantin në dy kryevepra të tjera të sofistikuara të komedisë, si “Magjepsja”, Festa, nga viti 1938, dhe “Skandal në Filadelfia”, The Philadelphia Story, nga 1940), Grant do të krijojë një lidhje të gjatë dhe të thellë me një dy drejtorë të tjerë të rëndësishëm, si Howard Hawks dhe Alfred Hitchcock.

Hawks thekson më tej stresin e tij të jashtëzakonshëm komik në komedi qesharake si “Susanna” (Bring up up baby, 1938), në të cilën ai mishëron një paleontolog të trembur dhe të ngathët, jeta e qetë e të cilit shtrembërohet nga një trashëgimi e çuditshme dhe e befasuar (luajtur nga Katharine Hepburn) dhe leopardi i tij, dhe “Zonja e së Premtes” (vajza e tij e premte, 1940), e cila e sheh atë nën maskën e redaktorit sarkastik dhe despotik të një gazete të madhe, i cili bën gjithçka për të rifituar dashurinë për të bukurën e tij dhe ish-gruaja e pakënaqur (luajtur nga Rosalind Russell); por ai gjithashtu dinte të përfitonte nga aspekti i ndjeshëm dhe dramatik i aktrimit të tij në “Aventurierët e ajrit” (Vetëm engjëjt kanë krahë, 1939).

George Stevens gjithashtu shfrytëzoi temperamentin e fortë dramatik të Cary Grant për rolin e vështirë të Sergeant Archibald Cutter në një kryevepër të zhanrit të filmit aventurë, siç është “Gunga Din” (Gunga Din, 1939). Në vend të kësaj, Alfred Hitchcock tërheq Cary Grant në një zhanër krejt të ri për të: thriller. Ai do të jetë në gjendje të përfitojë plotësisht nga aftësitë e tij të aktrimit, ta bëjë atë një personazh të paqartë dhe të errët në ekran, në disa nga filmat e tij më të mirë, siç janë “I Dyshuari” (Dyshimi, 1941), “Famshëm – Dashnori i humbur” (famëkeq, 1946 ), përkrah Ingrid Bergman “Për të kapur një hajdut” (1955) dhe “Intrigë ndërkombëtare” (North by Northwest, 1959). Në filmin e fundit, aktori portretizon me admirim një agjent të moshuar reklamash, i cili, duke gabuar për një agjent federal, është rrëmbyer nga një organizatë spiunazhi që përpiqet ta vrasë atë, dhe megjithëse ai arrin të shpëtojë, askush nuk do të dëshirojë ta besojë historinë e tij.

Në vitin 1944 arrin një sukses tjetër të jashtëzakonshëm me interpretimin e “Arseniku dhe Dantella e Vjetër”, me regji nga Frank Capra, një komedi e zezë qesharake e bazuar në veprën homonime të Joseph Kesselring. Këtu Cary Grant është në kulmin e tij, i tërbuar dhe qesharak si kurrë më parë, në pjesën e një kritiku të teatrit i cili zbulon se dy hallat e tij të mira dhe miqësore, në realitet vrasin me helm plak të vetmuar dhe të trishtuar, duke menduar t’i çlirojë ata nga dhimbje jete. Filmi është një nga komeditë më të mira të bëra ndonjëherë, dhe sigurisht prova më e mirë e Grantit.

Si nuk mund ta kujtojmë atë, më pas të drejtuar nga Leo McCarey në romantik “Një dashuri e shkëlqyeshme” (Një lidhje për të kujtuar, 1957) ose, i zhgënjyer dhe shkëlqyes, në “Shaka madhështore” (Biznesi Monkey, 1952) nga Howard Hawks, “Operation petticoat” ( Operacioni Petticoat, 1959) nga Blake Edvard, “Bari i fqinjit është gjithmonë më i gjelbër” r, 1960) dhe “Charade” (Charade, 1963), të dy nga Stanley Donen.

Sa i përket jetës së tij private, Cary Grant është martuar pesë herë. Nga gruaja e katërt, Dyan Cannon kishte një vajzë, Jennifer. Me gruan e tij të pestë, Barbara Harris, ai do të mbetet për pesë vitet e fundit të jetës së tij.

Në vitin 1966, pas interpretimit të tij të shijshëm të “Walk not run” nga Charles Walters, Cary Grant vendos të tërhiqet, i bindur, për ca kohë tani, se ai kurrë nuk është vlerësuar me të vërtetë. Në vitin 1970 atij iu dha Oskar për Arritjet e Jetës, një njohje e merituar e një karriere fantastike, e cila e pa atë dhjetëra herë në ekran, gjithmonë në shfaqje të shkëlqyera.

Pas përfundimit të veprimtarisë së tij kinematografike, aktori iu përkushtua menaxhimit të një fabrike të mirënjohur kozmetike, Fabergé. Por thirrja e artit është më e fortë se ai, kështu që Cary Grant kthehet në teatër, dashuria e tij e parë: por në skenën e Teatrit Adler në Davenport, Iowa, gjatë përfaqësimit të “Një mbrëmje me Cary Grant “, një sulm në zemër do t’i japë fund jetës së tij. Është 29 Nëntori 1986. Atë ditë një artist i madh dhe një njeri i madh u zhduk përgjithmonë, i cili për bukurinë e tij, ironi, hijeshinë dhe bujarinë e tij, do të mbetet përgjithmonë në zemrën dhe themelin e kinemasë Hollywood. .

Lista e plotë e filmave të nominuar për “Oscar 2020”, kryeson “Joker” me 11 nominime

Akademia e Arteve dhe Shkencave në Shtetet e Bashkuara ka shpallur nominimet e filmave në 24 kategori për çmimet Oscar, ku filmi ‘Joker’ kryeson në 11 kategori duke përfshirë atë për filmin më të mirë, aktorin më të mirë.

Ndërsa tre filma të tjerë, gjithashtu mjaft të lakuar: The Irishman, 1917 dhe Once Upon a Time… in Hollywood, janë nominuar në 10 kategori secili.

Në kategorinë e aktorit më të mirë janë nominuar: Antonio Banderas, për rolin e tij në filmin, ‘Pain and Glory’, Leonardo DiCaprio, për rolin në filmin, ‘Once Upon a Time … in Hollywood’, Adam Driver në filmin, ‘Marriage Story’, Jonathan Pryce në filmin, ‘The Two Popes’, dhe Joaquin Phoenix për rolin në filmin, ‘Joker’.

Në kategorinë e aktores më të mirë, në garë janë: Kathy Bates Laura Dern Scarlett Johansson. Edhe këtë vit, ashtu sikurse vitin e kaluar, çmimet do të ndahen nga aktorët, pasi nuk do të ketë moderator. Ceremonia e 92-të e ndarjes së këtyre çmimeve do të mbahet më 9 shkurt në Los Angelos.

Lista e plotë e nominimeve:
Filmi më i mirë

“Ford v Ferrari”
“The Irishman”
“Jojo Rabbit”
“Joker”
“Little Women”
“Marriage Story”
“1917”
“Once Upon a Time in Hollywood”
“Parasite”

Aktori protagonist më i mirë

Antonio Banderas “Pain and Glory”
Leonardo DiCaprio “Once Upon a Time in Hollywood”
Adam Driver “Marriage Story”
Joaquin Phoenix “Joker”
Jonathan Pryce “The Two Popes”

Aktorja më e mirë protagoniste

Cynthia Erivo “Harriet”
Scarlett Johansson “Marriage Story”
Saoirse Ronan “Little Women”
Charlize Theron “Bombshell”
Renee Zellweger “Judy”

Aktorja më e mirë joprotagoniste

Kathy Bates, “Richard Jewell”
Laura Dern, “Marriage Story”
Scarlett Johansson, “Jojo Rabbit”
Florence Pugh, “Little Women”
Margot Robbie, “Bombshell”

Aktori më i mirë joprotagonist

Tom Hanks, “A Beautiful Day in the Neighborhood”
Anthony Hopkins, “The Two Popes”
Al Pacino, “The Irishman”
Joe Pesci, “The Irishman”
Brad Pitt, “Once Upon a Time in Hollywood”

Regjisori më i mirë

Martin Scorsese, “The Irishman”
Todd Phillips, “Joker”
Sam Mendes, “1917”
Quentin Tarantino, “Once Upon a Time in Hollywood”
Bong Joon Ho, “Parasite”

Filmi i animuar

“How to Train Your Dragon: The Hidden World” Dean DeBlois
“I Lost My Body” Jeremy Clapin
“Klaus” Sergio Pablos
“Missing Link” Chris Butler
“Toy Story 4” Josh Cooley

Filmi i animuar i shkurtër më i mirë

“Dcera,” Daria Kashcheeva
“Hair Love,” Matthew A. Cherry
“Kitbull,” Rosana Sullivan
“Memorable,” Bruno Collet
“Sister,” Siqi Song

Skenari më i mirë i përshtatur

“The Irishman,” Steven Zaillian
“Jojo Rabbit,” Taika Waititi
“Joker,” Todd Phillips, Scott Silver
“Little Women,” Greta Gerwig
“The Two Popes,” Anthony McCarten

Skenari më i mirë origjinal

“Knives Out,” Rian Johnson
“Marriage Story,” Noah Baumbach
“1917,” Sam Mendes and Krysty Wilson-Cairns
“Once Upon a Time in Hollywood,” Quentin Tarantino
“Parasite,” Bong Joon-ho, Jin Won Han

Kinematografia më e mirë

“The Irishman,” Rodrigo Prieto
“Joker,” Lawrence Sher

“The Lighthouse,” Jarin Blaschke
“1917,” Roger Deakins
“Once Upon a Time in Hollywood,” Robert Richardson

Dokumentari më i mirë

“American Factory,” Julia Rieichert, Steven Bognar
“The Cave,” Feras Fayyad
“The Edge of Democracy,” Petra Costa
“For Sama,” Waad Al-Kateab, Edward Watts
“Honeyland,” Tamara Kotevska, Ljubo Stefanov

Dokumentari i shkurtër më i mirë

“In the Absence,” Yi Seung-Jun and Gary Byung-Seok Kam
“Learning to Skateboard in a Warzone,” Carol Dysinger
“Life Overtakes Me,” Kristine Samuelson and John Haptas
“St. Louis Superman,” Smriti Mundhra and Sami Khan
“Walk Run Cha-Cha,” Laura Nix

Filmi aksion i shkurtër më i mirë

“Brotherhood,” Meryam Joobeur
“Nefta Football Club,” Yves Piat
“The Neighbors’ Window,” Marshall Curry
“Saria,” Bryan Buckley
“A Sister,” Delphine Girard

Filmi ndërkombëtar më i mirë

“Corpus Christi,” Jan Komasa
“Honeyland,” Tamara Kotevska, Ljubo Stefanov
“Les Miserables,” Ladj Ly
“Pain and Glory,” Pedro Almodovar
“Parasite,” Bong Joon Ho

Editimi më i mirë

“Ford v Ferrari,” Michael McCusker, Andrew Buckland
“The Irishman,” Thelma Schoonmaker
“Jojo Rabbit,” Tom Eagles
“Joker,” Jeff Groth
“Parasite,” Jinmo Yang

Kënga më e mirë

“Ford v Ferrari,” Don Sylvester
“Joker,” Alan Robert Murray
“1917,” Oliver Tarney, Rachel Tate
“Once Upon a Time in Hollywood,” Wylie Stateman
“Star Wars: The Rise of SkyWalker,” Matthew Wood, David Acord

Miksimi më i mirë

“Ad Astra”
“Ford v Ferrari”
“Joker”
“1917”
“Once Upon a Time in Hollywood”

Dizajni më i mirë

“The Irishman,” Bob Shaw and Regina Graves
“Jojo Rabbit,” Ra Vincent and Nora Sopkova
“1917,” Dennis Gassner and Lee Sandales
“Once Upon a Time in Hollywood,” Barbara Ling and Nancy Haigh
“Parasite,” Lee Ha-Jun and Cho Won Woo, Han Ga Ram, and Cho Hee

Original Score

“Joker,” Hildur Guðnadóttir
“Little Women,” Alexandre Desplat
“Marriage Story,” Randy Newman
“1917,” Thomas Newman
“Star Wars: The Rise of Skywalker,” John Williams*“The King,” Nicholas Britell

Kënga më e mirë origjinale

“I Can’t Let You Throw Yourself Away,” “Toy Story 4”
“I’m Gonna Love Me Again,” “Rocketman”
“I’m Standing With You,” “Breakthrough”
“Into the Unknown,” “Frozen 2”
“Stand Up,” “Harriet”

Kostumografia më e mirë

”The Irishman,” Sandy Powell, Christopher Peterson
“Jojo Rabbit,” Mayes C. Rubeo
“Joker,” Mark Bridges
“Little Women,” Jacqueline Durran
“Once Upon a Time in Hollywood,” Arianne Phillips

Efektet vizuale më të mira

“Avengers Endgame”
“The Irishman”
“1917”
“The Lion King”
“Star Wars: The Rise of Skywalker”

Joker udhëheq në nominimet për çmimet filmike Oscar

Aktori, Joaquin Phoenix, në rolin e tij në filmin, Joker.

Akademia e Arteve dhe Shkencave në Shtetet e Bashkuara ka bërë të ditura nominimet e filmave në 24 kategori për çmimet Oscar, për të nderuar përkushtimin e bërë në fushën e filmit më 2019.

Filmi Joker është nominuar në 11 kategori, duke përfshirë atë për filmin më të mirë, aktorin më të mirë dhe për tetë çmime tjera.

Tre filmat tjerë: The Irishman, 1917 dhe Once Upon a Time… in Hollywood, kanë secili nga 10 nominime.

Në kategorinë për filmin më të mirë janë nominuar projektet: Ford v. Ferrari, The Irishman, Jojo Rabbit, Joker, Little Women, Marriage Story, 1917, Once Upon a Time … in Hollywood dhe Parasite.

Në kategorinë e aktorit më të mirë janë nominuar: Antonio Banderas, për rolin e tij në filmin, Pain and Glory, Leonardo DiCaprio, për rolin në filmin, Once Upon a Time … in Hollywood, më pas Adam Driver në filmin, Marriage Story, Jonathan Pryce, në filmin, The Two Popes, dhe Joaquin Phoenix për rolin që ka në filmin, Joker.

Për rolin e aktores më të mirë, në garë për të fituar Oscar janë: Kathy Bates për rolin në filmin, Richard Jewell, Laura Dern në Marriage Story, Scarlett Johansson në filmin, Jojo Rabbit, Florence Pugh për rolin që ka në filmin, Little Women, dhe Margot Robbie, për rolin e saj në filmin, Bombshell.

Në kategorinë e filmit më të mirë ndërkombëtar në garë janë filmat: Corpus Christi, Honeyland, Les Miserables, Pain and Glory dhe Parasite.

Edhe këtë vit, sikurse në të kaluarin, çmimet do të ndahen nga aktorët, pasi nuk do të ketë moderator.

Ceremonia e 92-të e ndarjes së këtyre çmimeve do të mbahet më 9 shkurt në Los Angelos në Teatrin Dolby.

Kanali televiziv, ABC do ta transmetojë këtë ngjarje, e cila vitin e kaluar është ndjekur nga 29.6 milionë persona.